VredElfin

VredElfin

Het is nu elf dagen geleden dat ik mijn vorige blog plaatste, al die elfjes die voorbij blijven komen…
De dag van de vrede is vandaag. Wat betekend vrede voor jou eigenlijk?
Vroeger dacht ik dat vrede betekende lief zijn voor iedereen en vriendelijk zijn. Onder lief zijn verstond ik de lieve vrede bewaren en de harmonie. Ik was niet bij mijn gevoel. Ik voelde mijzelf niet, mijn intuïtie, hoe je het noemen wilt. Ik was zogenaamd wijs en lief. Doordat ik mijn eigen grenzen niet durfde te voelen, in bijvoorbeeld een relatie, ging ik door terwijl het niet prettig was, best wel onprettig gestoord. Ik ging steeds meer op eieren lopen en er braken meer en meer scherven. En die ruimde ik zelf als het ware op. Ik bleef uit angst hangen in een situatie die niet gezond was.
Je voelt dat dingen niet kloppen maar bent zover van jezelf verwijderd en je leeft in angst. ‘Goede vrede bewaren’ was in dit geval valse vrede bewaren, gebaseerd op angst. Dit deed ik in mijn relatie met mijn ex. Ik durfde niet voor mijzelf te gaan staan en mijn grenzen kon ik niet aangeven want ik voelde ze niet genoeg. Ik wilde harmonie voor mij en mijn kleine Elf. Angst zat in de weg om er voor mijzElf te zijn. Deze angst was dan achteraf ook wel begrijpelijk, want zo gek als wat er gebeurt is kun je het toch zelf niet bedenken. In het boek wat ik over dit verleden ga schrijven ga ik hier dieper en uitgebreider op in. Ik schrijf deze blog meer als uitlaatklep voor nu. Het boek gaat over wat er is gebeurt, hoe dat zo in mijn ervaring tot stand kon komen en waar het mij heeft gebracht. Dit schrijf ik als ik in Thailand ben. Wanneer het af is, daar zeg ik nog niets over.

Wat ik voor nu heb geleerd van dit alles, dit drama, dit wat je in je ergste nachtmerries niet droomt, is dat ik bij mezElf wil zijn. En daar heb ik gelukkig geen man of iemand anders meer voor nódig. Wel vind ik het fantastisch om mensen om mij heen te hebben. Met lieve vrienden & familie zijn, samen op een lijn. Verbonden met hen zijn is zo fijn. Ik ben wel een mensen mens. Ik kan wel het klooster ingaan of me tot het een of ander bekeren maar ik bekeer me nu dus tot mezelf. Mijn mooie leven en daarin alles te geven dat is mijn driedubbel streven.
De dag van de vrede wat kunnen we hiermee? Ik denk dat het waar is. Voor mij is het waar. Wereldvrede begint bij jezelf. Vanuit vrede in je hart kun je de wereld aan. Ik in elk geval wel.
Elfin mijn boefje woont in mijn beleving bij mij, in mijn hart, daar vanwaar ik nu leef.

Vrede betekent nu mijn waarheid uitleven aan de hand van mijn gevoel. Mijn intuïtie en geweten zijn mijn kompas. Echt en eerlijk zijn. Heerlijk is het. Oh en ja trouwens wat ik ook nog even wil zeggen. Er zijn van die ‘zo-genaamd’ spirituele theorieën over dat alles wat je ziet niet echt is en dat je je lichaam niet bent. Al Zou dat waar zijn, dan is het toch gewoon fijn om te genieten van de mooie dingen die je ziet en kunt zien? En ook om dus als je in de spiegel kijkt, gelukkig te worden van wat je ziet? Je tempel als lichaam van je mooie ziel. Ik verdoof mij bewust niet met bende zoals drugs en alcohol omdat ik van mijzelf houd dus ook van mijn lichaam, mijn tempeltje, keep it clean! (Niet te schoon want dan krijg je dat weer…) Beetje bacteriën, beetje balans. Ik blijf voorlopig nog roken…. En zeg nooit nooit, ik ga zeker nog wel eens een wijntje drinken! Gewoon, wanneer het goed en fijn voelt.

Tot slot, niks of niemand staat mij nog in de weg. Als ik voel dat ik rechtdoor wil dan voel ik dat. Dan kan iemand mij terug sturen of naar links of rechts. Probeer het, desnoods neem ik een kleine omweg. Met mijn kompas en een doel vanuit mijn hart voor ogen kom ik uiteindelijk zelf uit waar rechtdoor mij heen brengt.Ik geniet van de reis. Met mijn Elf op mijn schouders. Hij zorgt voor mijn balans. Mijn hart is zo vol liefde voor hem, mijzelf en het leven, ik denk zomaar dat hij op mijn rechterschouder zit. BalansElfje. Dankjewel.
Liefde

MijzElf in

Amsterdam, 10-09-2016

Wat kun je eigenlijk van een ander weten of herkennen? Natuurlijk lijken we allemaal op elkaar. Alleen wat een ander echt voelt, ervaart of mee maakt, wat weet ik daar eigenlijk van?
Ik kom tegen in mijn omgeving dat mensen bepaalde verwachtingen hebben. Verwachtingen over hoe iemand in rouw zou moeten zijn en wat hoort. Rouw, lijkt mij, is iets heel persoonlijks. Iedereen doet dat op een eigen manier. Iedereen zit daar anders in. De een gaat depressief op de bank zitten omdat degene waarschijnlijk depressieve gevoelens heeft. Daar weet ik niets vanaf dus daar heb ik geen oordeel over.
Mijn rouwproces is tot nu toe best ‘licht’ als je het met een depressief iemand vergelijkt.
Ik heb ervoor gekozen vanaf dag een dat ik hier sterker uit zou komen en dat gaat mij gemakkelijker af dan ik zelf ooit had kunnen dromen.
Ik kan niets meer terug draaien, dat is met alles in het leven trouwens zo. Kent er iemand ergens nog een tovenaar die dat wel kan? Dan wil ik daar graag meer van weten. Tot die tijd focus ik mij op het oneindige nu en een klein beetje op de toekomst. Plannen maken! Heb zoveel leuke inspirerende ideeën en mensen om mij heen!

Ik heb geleerd na het verliezen van mijn grootste liefde Elf: Blijf altijd bij jezelf. Bij je eigen gevoel. Nog steeds houd ik voor het grootste deel van mijn tijd een gezond ritme aan. Drugs of drank daar hoef ik een tijd niets van te weten. Nee ik wil bij mezElf blijven, in alles wat ik doe. Ik doe veel leuke dingen en er komen mooie nieuwe kansen op mij af. Maar daarnaast pak ik mijn nodige rust.
Mijn intuïtie is zo scherp als een diamant en mensen die komen om aan mijn kop te zeiken of om hun shit op mij te projecteren, daar heb ik simpelweg geen tijd voor.
Ik geniet nu en ik kan niets met mensen die denken te weten hoe ‘het’ hoort en daar hun mening over willen uitspreken of uitleven. Ik voel nu als nooit tevoren wat goed voor mij is. Want als ik ergens ben gekomen door dit drama, is het bij mijn gevoel!

Nadat ik met mijzelf ben getrouwd in Manchester, zoals in mijn vorige blog beschreven, heb ik besloten een jaartje op mijzelf te zijn. Natuurlijk kun je niet in de toekomst kijken maar ik weet wel dat dit goed voor mij is.
Nog verder verankeren in mijzelf en daardoor de wereld iets moois kunnen geven. Hoe beter de band met jezelf, hoe beter die met de buitenwereld. Dat is ten minste iets wat voor mij zo werkt.
Ik ga in Oktober naar Thailand en daar ga ik verder met schrijven en tot mezelf komen. Dat gaat me hier al goed af maar daar is t anders. Ik vind het hier fijn en doe continu leuke dingen met fijne lieve mensen. In Thailand ben ik echt even met mezelf. In een, voor mij, nieuw land. Met nieuwe mensen, kansen en mogelijkheden. Maar vooral dus met mijzelf.
Er is voor mij een nieuw leven begonnen, zo voelt het. En om Pauline en Elfin te eren, ben en leef ik een gelukkig leven. Drie dubbel ben ik nu aan het vergeven, leven, het negatieve uit mijn leven aan het zeven (en deleten) en mij in prachtige situaties aan het begeven. De burgermeester was op visite, wat een mooi mens. Heel menselijk en gelijkwaardig in zijn doen en laten. Voor mij was het alsof ik met een vriend aan tafel zat. We vonden elkaar krachtig. Ik hem omdat hij uit zichzelf langs kwam, zonder dat dat moet, met prachtige bloemen, hulp en lieve woorden. Hij moedigde mij aan in het schrijven, vroeg of ik wel een laptop had. Nou die krijg ik al van mijn lieve vader zei ik. Eerlijkheid loont, ik ga geen toneel spelen, liegen of nep doen. Hij gaat mij wel met andere mooie dromen en dingen helpen. Hij vond ons krachtig en sterk hoe we in deze situatie stonden. En zei ook: je moet vooral helemaal niks nu dat is heel belangrijk! En toen ik zei dat ik geen slachtoffer was, was hij het daarmee niet eens. Ik zei: ik heb van deze situatie geleerd. Ik mocht van hem niet in schuldgevoel gaan waarop mijn antwoord was: Nee daar begin ik niet aan, ik kan helemaal niets terugdraaien! Ik leer ervan en pak dit nieuwe mooie leven dubbel en dwars aan. Dankjewel lieve burgemeester als je dit leest en niet te vergeten dankjewel lieve schatten om mij heen. Ik geniet van jullie en het leven, hopelijk jullie ook! Liefde x