Elfindroom


Mijn kleine mannetje, voor altijd in mijn hart. Zo onschuldig, puur en altijd vrolijk. Ik heb een voorbeeld aan jou genomen binkeboef. Ik leef in het moment en voel wat ik voel. Nieuwe ervaringen pak ik net als jij met beide handen en enthousiasme aan, zolang ze goed voelen. Als ik verdriet voel huil ik en als ik kwaadheid of irritatie voel dan voel ik deze emoties ook. Ik ben dichtbij mezelf en leef vanuit mijn hart. Vanuit mijn hart omdat ik zeker weet dat jij daar ook altijd zult zijn. Zo blijven we voor altijd samen. Ik hou van jou.

Ik heb in Kamalaya onlangs twee dames leren kennen. Vijftig plus maar met de meest jonge geesten. Ze zijn beiden arts van beroep en hebben ieder een eigen praktijk in Dubai. Ik vroeg aan een van de dames, Sofia, of ze mij wilde leren paddle boarden. Iets wat zij daar op die zee uitlokkend goed deed. Ze deed me aan Pauline denken, de moeder van Thomas. Pauline was als een moeder voor mij, ik had in de korte tijd een sterke band met haar opgebouwd. Toen ik over het grote verlies vertelde aan Sofia vertelde zij ook iets over zichzelf. Ze heeft een zoon, net zoals Pauline een zoon had. Deze jongen belde zijn moeder op, veertien jaar geleden, toen hij achteraf een psychose had. Hij klonk heel vreemd aan de telefoon en vervolgens werd de verbinding verbroken. Hij was daarna onbereikbaar en is toen even opgenomen geweest. Gelukkig gaat het nu goed met haar zoon. Alles op een rijtje: huisje boompje beestje. Wel vertelde zij openhartig dat ze nog altijd schrok als haar zoon haar opbelde. Dat verhaal deed mij ook aan Pauline denken:
Lieve Pauline, je vertelde mij ooit toen ik weer eens bij je logeerde met Elf, dat je altijd met zorgen naar bed ging en ermee op stond. Zorgen over Thomas die maar niet echt aan de bak ging. Je hield hem zelf uit de bak, zo ervaarde je het zelfs weleens. Je liet Thomas altijd weer binnen ook al was hij hoe dan ook te ver gegaan, je bleef hopen dat hij een mooie baan zou vinden en zijn leven met de betere hand zou oppakken. Mij zag je ook als dochter en je wilde het beste voor mij, je vroeg onlangs nog of ik met vrouwen in probleemsituaties thuis wilde werken. Dat kon ik niet lieverd, ik zat er zelf middenin. Nu hoop ik met het boek wat ik schrijf, wel die vrouwen te bereiken samen met alle anderen die vanuit angst leven en niet voor zichzelf durven te kiezen. Om te voelen, ook de moeilijke dingen te voelen. En te kiezen voor zichzelf. Zoals jij dat ook hebt gedaan in jouw werk, onder andere als therapeute. Samen met Elfin in mijn hart voor altijd ben je bij mij. Ik hou van jou.

Met de dames uit Dubai had ik een klik, we gingen samen uit eten. Ik denk dat dit onderhand mijn zesde keer in het Italiaanse restaurant was. Zo nu en dan moet ik even heel ongezond eten en dan het liefst op z’n Italiaans of patat doet het ook goed bij mij. Nadat we hadden gegeten kregen we limoncello aangeboden van de Italiaanse eigenaar. Dit was een van Pauline haar favoriete drankjes, dus ik kon het niet afslaan en dronk hem op haar. Dat hij dit aanbood aan ons terwijl ik daar zoveel aan Pauline zat te denken deze avond door Sofia, ook weer mooi toch? Ze rookt overigens ook precies hetzelfde sigarettenmerk als Pauline. Kleine details. Het zijn vooral haar stralende ogen wanneer ze enthousiast verteld, haar zorgzame en wijze karakter en de kracht als sterke vrouw met een dosis humor die me zo aan Pauline doen denken. Alleen maar goede herinneringen aan Pauline heb ik en houd ik.
Na deze avond heb ik gedroomd over Elfin, Pauline en Thomas.
Ik kwam Thomas ergens tegen op een ‘buiten’ feestje. Ik werd boos op hem want hij moest voor Elfin zorgen, wat deed hij hier? Oh Elfin zit daar zei hij, hij wees naar een picknicktafel waar Elfin en Pauline waren. Ik liep erheen en sprak met Pauline. Zij was wat geïrriteerd, ja Thomas is eigenwijs en luistert nog altijd niet. Elfin zat vrolijk een pannenkoek met chocoladepasta te eten. Het belangrijkste was dat hij er gelukkig en stralend uitzag.
Ik tilde hem op en knuffelde hem. Hij sloeg zijn kleine armpjes om mij heen. Het was prachtig mooi. Hij was zo lief, rustig en gelukkig.

Het was onbeschrijflijk fijn om zo weer even met Elfin te zijn. Onbeschrijflijk.

Ik heb tot nu toe al een paar keer een nachtmerrie gehad over Thomas, met als standaard onderliggend gevoel angst.
Tijdens een lezing met een helderziende mevrouw in Kamalaya vertelde ik over deze nachtmerries. We deden wat vergevingsoefeningen. Deze mevrouw zei dat zij Thomas voelde en dat hij oprecht zijn excuses wilde aanbieden. Excuses en Thomas gaan er bij niet meer in. Hij heeft wel vaker sorry gezegd en wat zijn woorden? Simpel gezegd maar echt: geen woorden maar daden. En voor sommige daden zijn geen woorden trouwens. Excuses voor zoiets bestaan ook denk ik niet echt.

Los van excuses en woorden geloof ik dat ik er zelf wel het meest aan heb als ik vergeef. Vergeving betekend voor mij niet zoiets als: het is wel goed, we zijn weer vriendjes. Als ik in haat en wrok blijf zitten word ik daar zelf zeker niet gelukkiger van, ik houd mezelf dan vast in beklemmende boze gedachten en gevoelens. Dus voor mijn eigen zielenrust heb ik vrij snel na het ongeluk besloten dat hij mij er niet onder zou krijgen. Ik kom hier sterker uit. Hij was de weg kwijt, verdwaald in een angstige haatvolle denkwereld. Wat kan ik daar nu nog aan veranderen? Helemaal niks. En ik wil me prettig voelen, ik wil iets maken van mijn leven. Haat kun je niet met haat bestrijden en nog een mooie tegeltekst: alles wat je aandacht geeft groeit. Ik vergeef die jongen op zo’n manier dat ik niet meer aan hem hoef te denken en verder kan leven in vrede, een oorlog voeren met iemand die er niet meer is lijkt me een onbegonnen werk. Ik kan mijn gedachten kiezen en sta iedere dag weer op met gedachten van liefde en dankbaarheid voor wat er allemaal wel is in mijn leven. Er is nog zoveel te leren, ontdekken en beleven, dat gaat voor mij gewoon het gemakkelijkst als ik deze gebeurtenis kan vergeven.

De helderziende mevrouw zei tijdens deze lezing dat ik na het vergeven waarschijnlijk nog een droom zou krijgen. Een rustige droom, om in liefde afscheid te nemen. Ik heb nog nooit zo’n warme lieve knuffel gehad als vannacht in mijn droom van mijn kleine binkeboef. Ik voel dat het, waar hij ook is nu, goed met hem gaat. Wat houd ik veel van hem. Dat neemt niemand mij nooit niet af, liefde is oneindig.

Liefde!

5 gedachten over “Elfindroom

  1. Lieve meid sinds kort lees ik je blogs…kippenvel…echt…wat een mooi mens ben jij en wat ontzettend triest dat dit moest gebeuren.
    Wat prachtig dat je zo mooi over je binkie gedroomd hebt…heerlijk!
    ik hoop dat dat nog veel vaker mag gebeuren! Veel liefs

  2. Lieve Shanti

    Misschien een stomme vraag maar hoe gaat het met je?

    Ik denk aan je deze dagen.

    Verdorie konden wij je maar met z’n allen op de 1 of andere manier helpen?

    Liefs kelly

    • Lieverd door dit soort lieve berichtjes geef je mij al ontzettend veel steun en liefde!
      Het gaat wel goed eigenlijk, hoe kan het ook anders met zoveel liefde om mij heen.
      Liefs,
      Shanti

    • Doet me ontzettend goed om te horen…jouw situatie heeft mij ontzettend aangegrepen en nog steeds. Ik hoop dat wij/ ik op de 1 of andere manier jou een beetje steun kunnen geven dmv deze manier en heel fijn om te horen dat je er steun aan hebt. Ik hoop dat je een heel klein beetje kan genieten en soms kan lachen en gelukkig lees ik dat bepaalde dingen je blij maken godzijdank. Niemand mag deze onmense situatie meemaken. Ik ben ondanks dat ik je niet perosoonlijk ken trots op het feit dat je zo’n vechter bent en zo’n positieve sterk meid.

      Veel liefs een een hele dikke troostende knuffel Kelly

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *