Self Mate

29-1-’17, Andijk

Ik pas op dit moment eventjes op een wolkje van een baby. Een kleintje van zes maanden; het nichtje van een vriendin van mij in Andijk. Ze ligt heerlijk te slapen en ik kom ook tot rust met het uitzicht hier in Andijk op de weilanden. Tijd om te schrijven.

Een baby heeft continu aandacht en verzorging nodig van verzorgers. Hoe zit dat met volwassenen?
Toen Elfin overleed heb ik mijzelf aan alle kanten gesteund en mijzelf de ruimte gegeven die ik nodig had. Leven op wat goed voelt en vooral ook doorvoelen wat er te voelen is. Het was een soort van veilig thuiskomen bij mijzelf. Ik wilde alle ruimte geven aan pijn, ik wilde niets uit de weg gaan. Ik wil dat er geen enkel moment komt dat ik moeite heb met herinneringen, foto’s of wat dan ook wat in verband staat met Elfin. Ik wil zijn foto’s, filmpjes en alles wat me aan hem doet denken altijd met liefde bekijken en kunnen herleven. Ik heb aan hem alleen maar mooie herinneringen. Hij is en blijft mijn engeltje en ik blijf zijn mooie energie om mij heen voelen. Niets of niemand kan mij dat afnemen. Tijdloos en vrij is het; liefde.

Omdat ik heb besloten te gaan schrijven ben ik mij aan het verdiepen en inlezen in andere boeken. Zo kan ik leren en inspiratie opdoen. Een boek schrijven is niet niks.
Ik sloeg een boek open met de titel: LEEF! Dit boek is geschreven door een meisje van 17 wie ongeneeslijk ziek was toen zij het schreef. Uiteraard sloeg ik het open en las een stukje waar ik kippenvel van kreeg, zo mooi.: ‘’Op 14 juni laat ik een kleine tattoo op mijn linker pols zetten. Het oneindigheidsteken, als een blijvende herinnering aan de oneindigheid. Ik wil me altijd blijven herinneren wat de afgelopen jaren met mij hebben gedaan; ze hebben vertrouwen, kracht en levenslust opgewekt. Het teken zal mij bovendien herinneren aan het feit dat er na donkere periodes altijd lichtere tijden komen. Daarnaast zie ik oneindigheid als een ode aan het leven: de dood bestaat voor mij niet in de gangbare betekenis van het woord. Eindigheid is een menselijke illusie, wij denken sterfelijk te zijn, maar wij zijn onsterfelijk. Ik en het leven zijn een. Ik kan het leven niet verliezen, omdat ik onderdeel ben van het leven. Ik kan wel mijn lichaam achterlaten, op een zeker moment, maar het leven zal altijd doorgaan. Niet in een kloppend hart, maar in een ziel. We staan niet los van het leven, net zomin als we erin zitten. Het is onderdeel van ons, maar toch laten wij dat onderdeel los als we weggaan hier op aarde. Mijn kloppend hart is van nu, maar ikzelf ben van nu en altijd. Het leven is niet te verliezen, enkel los te laten.’’ (Maaskant, L ; LEEF!)
Het stukje tekst spiegelt mijn gevoel over liefde. Echte liefde is puur en los van gedachten, interpretaties en oordelen. Of juist alles, alles in verbinding, alles mag zijn. Als je het leven door je heen laat stromen en daarin alles kunt omarmen wat op je afkomt dan leef je in vrijheid. Dat is wat ik nu zelf ervaar. Vlak na Elfin zijn overlijden heb ik zelf ook een symbool ontworpen van zijn geboortedatum met ook de oneindige acht daarin. Wanneer mijn boek uitkomt laat ik deze tatoeëren. Ik doe dat op mijn linkerhand, de kant van mijn hart. Op mijn hand om voor altijd te herinneren dat liefde niet vast te grijpen is, het is overal en vrij. Net zoals mijn Elfin. Overal en vrij dus ook bij mij.

Tot slot nog iets over liefde in relaties. Liefde is vrij. Volgens mij is ware liefde er in eerste instantie helemaal voor jezelf zijn. Het is jouw eigen hart volgen en dus doen wat goed voelt. Je kunt er niet omheen dat het goed voelt om te doen wat goed voelt.
Het is de ander de ander laten en dus vrij. Mijn geluk ligt niet bij een ander, ik heb het in mijzelf gevonden en daarmee ook in veel meer. Al dat getrek aan en verwachtingen van een ander, ik ervaar dat als we onszelf gelukkig maken, alles om ons heen mooier wordt. Al dat geklets over tweelingzielen en de zoektochten naar een helft, ik geloof niet dat we een half zijn, we zijn heel. En soms heel leuk en soms heel stom, so be it, dat is het leven.
Zelfliefde is het begin van een liefdevolle wereld, verbeter de wereld begin bij jezelf, dat straatje. Thuiskomen bij jezelf met de wereld als achtertuin.
Zoiets..

Liefde!

Een gedachte over “Self Mate

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *