Alles is Elf

Amsterdam, 24-4-’17

Vandaag hebben we de opslag leeggehaald, de opslag met spullen van lieve Pauline. Ik nam mij van tevoren voor om mij helemaal nergens druk over te maken maar ging toch gespannen de deur uit. Ik ging een half uur te vroeg de deur uit omdat ik geen zin meer had om te wachten met vertrekken. Onbewust super spannend, de spullen en herinneringen en daarnaast ben ik lui van aard. En dan ook nog die regen ik werd chagrijnig van het idee verhuizen en alles eromheen. Let’s do this! Not…
Vanaf het moment dat ik in de auto zat vanaf Sloterdijk, waar ik werd opgehaald om naar de opslag te gaan,was de spanning helemaal weg. Ik liet alles op mij afkomen en toen ik twee uur later weer thuis was voelde het alsof ik vijf minuten geleden van huis vertrokken was. Tijd vliegt zo nu en dan op een bijzondere manier voorbij.

Engeltjes van mannen, ze bestaan, hebben vandaag geholpen bij het ophalen en verhuizen van de spullen. Na het leeghalen van de box waarin onze spullen stonden, zag ik ineens twee dominosteentjes op de grond liggen. Ik kon het natuurlijk weer niet laten om even te kijken welke nummertjes erop stonden. Mijn elf gefixeerde verstand, wat dagelijks elfduizend elfjes ziet, gaat er soms stiekem ook een beetje naar op zoek. Twee zessen op de eerste, de andere lag met de nummertjes naar beneden, spannend! En ja hoor, vijf en zes is samen elf, elf stond op de tweede dominosteen. Bingo! Die stak ik in mijn zak. We moesten nog even een factuur ondertekenen, wat ik niet deed maar ik liep toch even mee. Ik keek nog geen secconde naar de factuur, die we gelukkig niet zelf hoeven te betalen, en daar stond 1211. Net zoals op de twee dominosteentjes die ik zojuist zag liggen. Wanneer deze synchroniciteitsdingetjes gebeuren lach ik erom, soms ook hardop, en laat ze weer los. Ik ga ze niet proberen te verklaren of wat ook, ik snap er toch niets van. Wel voel ik op die momenten een verbinding met mijn lieve Elfin en Pauline. En niet alleen met hen maar met alles eigenlijk. Het geeft mij het gevoel dat ik nu hoe dan ook het juiste pad bewandel, iets in het straatje van; don’t worry, be happy.

Toen ik na de kleine verhuizing thuis was en op mijn laptop de serie modern family keek, en het babytje wat daar een rol in speelt met betraande oogjes zag, brak ik. Ik miste Elfin ineens ontiegelijk erg en voelde een orkaan van verdriet opkomen. Ik wilde mijn mannetje knuffelen en troosten en zien lachen en en en..
Ik heb de pijn gevoeld door hem te voelen, ergens in mijn buik, uit mijn hoofd. Tranen laten stromen, ze bleven komen tot ze weer stopten.
De gedachten heb ik even gelaten, want met gedachten kan ik gevoelens nogal opblazen. Ze erger maken, een heel dramatisch verhaal vanuit de pijn maken. Met termen als: als dit dan dat, was het maar zo, het is niet zo en zo zou ik het wel willen enzovoort. Ik ga er niet aan want het hoeft niet. Mijn enige gedachten waren op dat moment: huil maar Shant, voel het maar. Dus dat deed ik en daarna voelde ik mij opgelucht. Een beetje leeg maar opgelucht.
Daarna heb ik een stukje over zelfliefde geschreven wat ik ook graag met de wereld deel:
Houd van jezelf, ook daar waar je van een ander houdt en je je kwetsbaar voelt. Knuffel jezelf wanneer je je alleen en afgewezen voelt. In dwaze streken, vanuit menselijkheid mag je ook iedere keer kiezen van jezelf te houden. Liefhebben op een vriendelijke manier, niemand voelt vreugde bij harde gemene woorden. Geef jezelf lieve woorden en gedachten in iedere situatie. Doe het zelf, geef die liefde aan jezelf je verdient het. Spreek je uit als je met iets in je maag zit, huil als je verdriet voelt, schop tegen een kussen of sla het eruit op een boksbal als je boos bent. Neem de ruimte die jij voelt nodig te hebben. Vertrouw op jouw geweten en doe dat waar jij je goed bij voelt. Maak fouten en heb jezelf daar ook lief. Leer ervan maar ga verder en blijf niet te lang hangen in gedachten over het verleden. Bied je excuses aan en spreek je liefde uit. Doe ook gewoon gek, gekker, gekst en lach om jezelf. Volg jouw pad wat alleen jij kunt volgen. Leef! Groei! Bloei! Rust! Voel! Zit! Spring! Huil! Lachgierbrul! Mediteer! Feest! Chill! Whatever!
Vertrouw op je ‘eige(n)’, jouw innerlijke gids, je weet toch. Die weet het wel.

Liefde!