zElfvergeving

Amsterdam, 20-09-2018

Ik had het laatst over vergeving met Kharkhu; de vriend die mij twee maanden liet verblijven in het meest prachtige resort op aarde: Kamalaya. Hij zei dat onszelf vergeven eigenlijk het allerbelangrijkst is, of dat het daar begint. Ik kon het niet zo plaatsen, maar nu wel.  

Eigenlijk kom ik voor het eerst bij zelfvergeving. Althans; over het stuk van de relatie met mijn ex; dat stuk je weet wel. Het kwam de afgelopen dagen ineens in mij op: ik geloof dat ik mijzelf maar eens moet vergeven!

Ik was altijd op zoek naar een prins op het witte paard. Ik was het die verliefd werd op de jongen die mij alles heeft afgenomen. Waarom werd ik verliefd op hem?
Hij leek mij alles te kunnen geven in dat roze wolk beginstuk van ons bizar pijnlijk geëindigde sprookje.
Hij en ik waren beiden op zoek naar iets buiten onszelf; elkaar.

Ware liefde? Misschien in Disney maar niet in het ware leven. Althans een ander nodig hebben voor jezelf compleet voelen is volgens mij een illusie en daardoor een pijnlijke zoektocht. Mijn ex zijn gedrag schetste trouwens het zieke en extreme voorbeeld van: zonder jou geen leven meer. Jij brengt mij geluk en als je daarmee besluit te stoppen dan stoppen wij er allemaal helemaal mee.

Liefde is volgens mij vrij, ongebonden en het belangrijkte: het is altijd en overal te vinden in jezelf. Maar voor je dit echt kunt voelen is het soms nodig jezelf te vergeven. Want zonder vergeving minder (zelf)liefde. Er zit dan iets in de weg wat blokkeert om te stralen en vlammen zoals het zonnekind dat je bent.

Waarvoor kun jij jezelf vergeven?

Ik vergeef mijzelf voor dat ik zo opzoek was naar liefde en bevestiging buiten mijzelf. Dat ik dacht dat mijn geluk daar bij die ander(en) te halen was. Misschien doe jij dat ook wel, of maak je keuzes waar je niet zo gelukkig van wordt. Laat je dingen liggen die je eigenlijk zou willen oppakken? Ga je door met iets waar je eigenlijk mee wilt stoppen? (denk aan gewoontes, verslavingen als piekeren, te hard werken, roken, drinken, drugs of jezelf op een andere manier ontwijken), je laten stoppen door angst, oordelen, what else? Er is zoveel. Zoveel menselijkheid. Overal en altijd.
Heb je een rotbaan waar je je ongelukkig in voelt? Of een partner die eigenlijk meer tijd verdient of helemaal jouw tijd niet meer?

Vergeef jezelf. Loop als je wilt naar de spiegel en zeg jezelf dat, wat het ook is, het ok is. Of denk het, zonder spiegel kan het ook. Je mag het ook zingen. Ik vergeeeeef mijzelf; onder de douche! En je mag het trouwens ook aan god vragen of aan engelen; vergiffenis. Echter  god is in jou; je hebt alles in huis, je lichaam is een tempel en je bent zelf die bengel engel.

Alles wat zich in jou afspeelt is menselijk. Alles in jou mag ok zijn. Want ok biedt stevige en veilige fundering om op te bouwen. Vanuit de ok kun je keuzes maken om dingen nu anders aan te pakken, of eens te laten liggen misschien. In mijn boek De kracht van Zelfliefde noem ik dit interne acceptatie. Vergeef jezelf en accepteer alles in jou! Dat schept vleugels om het leven te vliegen waarvan je in je mooiste dromen droomt.

Doe het vandaag nog! Je verdient het. En ook de ander geef je daar iets mee. Samen zijn we een, enig toch?

Liefde!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *