Onelfzekerheid

Is ’t hem wel? En is de bank waarop ik zit het nog wel helemaal? Is het werk wat ik doe nog wel ok?Waar gaat het allemaal heen? Gaat het wel ergens heen? Niemandsland of Land van nooit? Leef ik wel genoeg in het nu? Doet zij het niet veel beter? En hij, hoe bewust leeft hij? Ben  ik enigszins goed bezig zo? In het leven. In wat ik doe. En zeg. En waar ik me begeef?
De twijfel momenten, zijn die verkeerd? Zijn die goed? Of fout? Kan ik ze niet ergens laten afschaffen of er iets tegen slikken? Is het mijn ego? Ben ik wel op het juiste spoor en, wat wil ik eigenlijk?Wil ik nog wel iets? Ik geloof nu even helemaal niets. 

Vragen kunnen mijn leven wel eens beheersen en onzekerheid neemt het dan even over van zekerheid en vertrouwen en dat kan zorgen voor sombere gevoelens zoals verdriet of lusteloosheid. Pieker of twijfel jij ook wel eens? Of niet?  Zo niet, hoe werkt dat? Kun je altijd stralen, in je vrolijkste hum zijn, Zoiezo Zeker Zijn,  en alles positief en door een roze bril bewonderen? (Als dat zo is stuur mij svp een bericht met instructies; wellicht een gratis online training of een cursus voor nú maar 99,- euro?!)

 Soms, op dagen of momenten, is het leven toch verrot en is (((bijna))) alles grimmig, grijs of zelfs even pikzwart? Die dagen zijn er, die momenten zijn onderdeel van ’t leven. Niet alleen hier maar ook daar. Hoe mooi dat leven van ’n ander ook lijkt te zijn. Dat leven is soms ook pijnlijk, somber, al dat. Of niet? 

Op sommige dagen twijfel ik echt aan alles, zelfs aan of ik het leven nog wel leuk vind. En daarover delen en spreken, dat is iets wat ik nu doe omdat daar een taboe op zit. Beter straal je, ben je (S)super succesvol en zit je vol goede inspirerende levenslust 24/7. En deel je dat op social media, hoe mooi, leuk en altijd bijna toch misschien wel helemaal perfect jij bent. Ik doe er zelf onbewust ook wel eens aan mee. Al begin ik te delen over de donkere dagen, net zoals nu hier, want..

Hoezo?!? Wat is er gebeurt  met Yin Yang of met donker en licht? Het is tijd dat onder andere somber, frustratie en onzekerheid geen verstoppertje meer hoeven te spelen. Dat ze tevoorschijn mogen komen. Want juist door die gevoelens te onderdrukken en te verstoppen, raken we uitgeteld. Burned-out. Gaat het licht uit. Teveel stralen doet licht uitdoven.  Al dat stralen  en de straling van telefoons, computers er ook nog eens bij opgeteld.. Ik begin een stichting tegen straling en teveel stralen en noem het.. straaljager.

 Maatschaapij:
Als je een eigen bedrijf hebt, veel (VEEL) geld verdient en altijd straalt dan heb je het gemaakt. Maar wacht even, wie straalt altijd? We zien ook diegene niet altijd, toch? We zien niet hoe die rijke selfmade woman of gentleman in de avond in bed ligt en piekert. Over dezelfde dingen, min of meer, waar jij wellicht ook wel eens over piekert in jouw bed.  En ik ook. Paar nachten terug nog. Nauwelijks geslapen. Heb je dat ook wel eens? Aan mij kan je het kwijt ik ben pro-pieker, pro-onzeker en al dat soort. Had je vast al door. Kom maar op. Laat het er maar zijn, dan wordt het vaak al meteen wat minder. Alles wil gezien, ik heb mijn roze zonnebril er speciaal voor afgezet.

Wat is geluk voor jou eigenlijk? Ik ben heel benieuwd! 

Voor mij komt geluk uit kleine momentjes gekropen. Niet persé uit schatkisten met munten goud, al straalt goud wel érg mooi.

 Voor mij zit groot geluk in kleine momentjes met schatten van mensen die mij een glimlach brengen of zelfs vlinders. Het geluk zit in alles toelaten wat hoort bij mens zijn, in mijn buik als die vol gelukkige gevoelens en vlinders zit maar ook dus in het toestaan van piekerdagen. In het mijzelf lief vinden ook al ben ik een onzeker wrak of een heks op volle maans-dagen, in een arm om mijzelf of een ander heen slaan.In meer en meer genieten omdat alles op een dag voorbij zal gaan. Geluk zit voor mij in veel. En er kan weinig voor nodig zijn. In mijn wereld van geluk mag onzeker. En lelijk en soms ook chagerijnig of kattig. Want ja, ze horen erbij. Part of the gang, van levenszaken. 

En jij, en ik. We zijn niet alleen. We zijn samen. We zijn allemaal van dezelfde wereld. Dag en Nacht, Donker en Licht, Gelukkig en Ongelukkig, Mannelijk en Vrouwelijk en ook alles daar tussen. Het is er allemaal gewoon, en nee je hoeft niet altijd te stralen dus. Je bent de zon toch niet? Of wel? Lekker onzeker Zijn zo nu en dan. Niets is zeker.

Liefde!