Amsterdam, 26-12-2017

Sinds het verlies van mijn kleine man is ‘bij mijzelf blijven’ iets geworden waar ik niet meer omheen kan. Op wat dwaze acties na, leef ik vooralsnog in het moment en schaaf bij waar nodig in mijn leven.  Wanneer ik dit niet doe gaat mijn geweten knagen, binnen no-time. Het is nu een half jaar dat ik gestopt ben met drinken. Hoe dat eigenlijk zo? Dwaze acties.

In mei van dit jaar vond ik een jongen leuk, een jongen met dezelfde naam als mijn ex; Thomas. Dat was wat geworden; als het prille dingetje wat wij hadden tot iets serieus was opgebloeid. Zie je het voor je? Voorstellen aan mijn familie en vrienden; nou dit is Thomas.

….

Misschien heel gek maar ik vond het vooral grappig.
En feitelijk gezien; het zijn maar letters waar we het over hebben?! In het straatje van: ”Niets heeft een betekenis behalve de betekenis die jij eraan geeft” of ”Het is maar net hoe je ernaar kijkt”  Daarnaast is de naam Thomas trouwens vergelijkbaar met de naam Jan van vroeger, iedereen kent wel minstens een Thomas.
Niet?
Afijn.

Naast dat ik deze jongen leuk vond afgelopen mei, vond ik eigenlijk alles leuk. Ik was mijn nieuwe huisje aan het opknappen, boek Elfin was bijna af, de zon scheen continu, ik ontmoette vrienden zowel nieuwe als oude, kortom; het kon niet op. Mooie momenten en mijn leven gingen samen als water en een waterval en ook stroomde alles maar door. Zo ook, op een avond in mei met vrienden; een waterval van alcohol.   ‘’Gezelligheid kent geen tijd, het gaat maar door en we gaan nog niet naar huis.’’ Ken je dat? Ik wel.

Het gevolg van deze mateloze avond was dat ik naar deze leukerd ben gegaan. Dronken en wel stond ik om een uur of middernacht voor zijn deur, afgezet door een uber en wilde niet terug naar huis, hoorde ik de volgende ochtend van hem.  Ja die volgende ochtend; met een tollend hoofd werd ik daar wakker naast hem. ”Huh? Hoe ben ik hier nou weer terecht gekomen?! Nee Nee Nee…” Ik weet nog dat ik hem niet durfde aan te kijken, dit ook uitsprak, een uber bestelde en zo snel mogelijk ben gevlucht uit zijn huis. Hij stuurde mij nog een appje met de tekst: Lief zijn voor jezelf!
En dat was inderdaad for once and again de les.

Een week later ben ik gestopt met drinken, nu dus inmiddels langer dan een half jaar geleden, want naast deze avond heb ik in het verleden wel vaker domme dingen uitgehaald onder invloed van drank. En dan kun je denken; wie niet? Dat is ook zo maar ik heb mijzelf te lief om mij zo doldwaas voor lul te zetten, daar komt het eigenlijk op neer. Mate houden met alcohol gaat mij gewoon lastig af kan ik zeggen. En een gemis is het vooralsnog niet. Bevrijdend is een betere omschrijving. Net als stoppen met roken trouwens, heerlijk hoor, goed voor jezelf zorgen. Aanrader!

Thomas zie ik niet meer; het is wat het is.
Wonderbaarlijk blijft het dat een ‘Thomas’ mij liet zien dat leuke mannen nog bestaan en dat hij de eerste was die mij weer serieus deed nadenken over een ‘relatie’.

Het leven; vol verrassingen en mannen. Wie weet wat 2018 brengt. Los van mannen veel moois. In elk geval een tweede boek. En veel meer moois, ik voel het!

En voor jullie?

Van mij alvast de beste wensen en dat al jullie voornemens uit mogen komen; Voor-nee mens; soms kan ergens mee stoppen of nee tegen zeggen je zoveel brengen. Niet altijd ja maar soms ook gewoon Pro-No. En het is maar net de betekenis die je aan iets Geeft! Of hoe je het bekijkt 😉

Op naar een schitterend 2018

Zelfliefde is het begin van een liefdevolle wereld!

Liefde