Amsterdam, 14-2-2020

In deze drukke tijden heeft bijna iedereen zo nu en dan last van een druk hoofd. Monkey mind is een bekende term voor het drukke hoofd wat ook jij misschien herkent.
Gedachten razen maar door en springen van hot naar her, soms totaal niet te volgen.
In mijn hoofd niet in ieder geval.

Er is of we maken niet vaak tijd om even stil te zitten en te niksen, niet zo gek dat het hoofd druk wordt als het altijd onderweg is en constant bezig moet met het verwerken van prikkels. Daar komt nog eens bij dat op het moment dat wij dan even stil zitten, bij de meesten van ons vroeger of later de telefoon tevoorschijn komt. Steeds meer wordt er gedaan op de smartphone: mailen, what’s appen, social media, bankzaken, spelletjes en meer. Super handig allemaal maar voor ons hoofd erg veel om allemaal te verwerken. Al die prikkels en informatie, het is niet niks.

Misschien herken jij het ook dat je vergeet om soms even stil te staan bij jezelf. Even naar binnen te gaan en te voelen. Waar sta ik? Wat voel ik? Waar ben ik allemaal mee bezig? Ben ik aan het overleven of is dit het leven wat ik kies? Wat is de reden bij jou dat je (soms)  zo druk bent?

Misschien ben je iemand met burn-out klachten of een erg druk bestaan wat soms ook voor teveel spanning/pijn zorgt? Wat we in deze drukke maatschappij niet leren op school of elders als standaard is om te leren omgaan met onszelf. Met gevoelens en met gedachten. Om accepterend te zijn naar onszelf in plaats van bekritiserend: het kan altijd beter en niets is goed genoeg. Op de lange termijn zuigt een onbewuste overtuiging als deze je leeg.

In essentie zijn we allemaal goed genoeg zonder daar iets voor te hoeven zijn of doen. Dit is een universele waarheid. Om die waarheid te kunnen ervaren moeten we soms eerst door pijn heen. Pijn uit onze jeugd of elders uit het verleden die wij (on)bewust nog bij ons dragen. Oude pijn kan ons blokkeren om vreugde of liefde te voelen in het nu. Daarom beschrijf ik hier drie stappen om door de pijn heen te leren gaan om daarna weer liefde te kunnen voelen.  Het is nodig om pijn te omarmen om (weer) liefde te voelen.

 

Erkenning

Ken je dat, dat mensen zeggen: je moet het gewoon loslaten! Hoe dan? Zou je je op dit goed bedoelde advies kunnen denken. Er wordt met zo’n advies soms te snel voorbij gegaan aan erkenning van pijn, zien van pijn, acceptatie van pijn. Alsof het er niet mag zijn.
Maar het wil gezien worden. De reactie op lijden is vaak: er zo snel mogelijk van af willen komen. Dat kan zelfs onbewust gebeuren omdat je niet gewend bent te voelen. Dat is echter niet hoe het werkt of hoe pijn heelt.  Als je het wegstopt of (onbewust) doet alsof het er niet is, komt het vroeger of later terug en soms in een andere vorm. Denk hierbij aan burn-out, trauma of ziekte.  Het leven is niet altijd vreugde, dat van mij in elk geval niet en ik ken ook niemand die altijd vreugde ervaart. Dat hoeft ook niet en juist als je pijn erkent ben je dichterbij vreugde dan wanneer je ervoor vlucht of ertegen vecht.
Erken jezelf voor dat je pijn hebt. Neem een momentje per dag om heel even naar binnen te gaan zonder iets buiten jouzelf te gebruiken of zien. Doe je ogen even dicht en vraag je af: wat ervaar ik nu? En probeer dan niet meteen om antwoord te geven maar voel even. Misschien ben je moe, voel je vreugde, verdriet. Alles mag en alles kan.

Accepteren

Als je iets erkent, of ziet, dan is de volgende stap het accepteren. Je hoeft het niet te analyseren in je hoofd maar het alleen te benoemen: ah er is pijn in mij. Het is oke. Dat is acceptatie.

Vaker wordt er tegen ongemak gevochten, gevlucht of gedaan alsof het er niet is, ook wel ontkenning.

Vlucht je van de pijn? Door overmatig veel te gaan doen of een verslaving te ontwikkelen zoals werken, roken, drinken, social media, of overmatig denken? Heel menselijk en iedereen doet het wel eens.
Het mag dan ook wat oefening kosten te accepteren als je daar niet mee bekend bent. De meesten van ons krijgen dit ook niet mee in onze jeugd/opvoeding: effectief omgaan met ‘moeilijke gevoelens’ of pijn. Het is niet voor niets dat steeds meer en steeds jongere mensen burn-out klachten ontwikkelen. We leren niet naar ons gevoel te luisteren. We gaan door, door en door en worden vaak geacht 5 of meer ballen tegelijk omhoog te houden.

Het is dus aan jouzelf om gas terug te nemen, en vaak gebeurt dit pas als het niet meer anders kan. Begin daarom beter vandaag dan morgen met het onvoorwaardelijk accepteren van jouzelf en je gevoelens. Acceptatie van dat wat je voelt en bent is de essentie van zelfliefde. Ongemak stroomt sneller door en dan is er ruimte voor vreugde.

Voelen

Maar hoe werkt dat nou dat voelen? Hoe voel je? Eckhart Tolle omschrijft de volgende oefening in zijn boek: denk gedurende de dag vaker ‘wat voel ik nu? Voel dan de energie in je lichaam zonder te benoemen wat dat is. Ook is een van zijn oefeningen om het lijf te leren voelen: zit met je ogen dicht en voel of je rechterhand nog aan je lijf vast zit. En ook hier geldt weer: bedenk het niet maar voel het. Voel de energie in je hand en in je lichaam meerdere malen per dag. We worden zo aangeleerd om in ons hoofd te zitten terwijl dat nou juist hetgeen is wat wij wat af moeten leren willen wij als mensen meer innerlijke rust gaan ervaren. Om innerlijke rust te ervaren is het nodig om te voelen. Vrede is niet iets wat je bedenkt maar iets wat je leeft.
Als je meer tips zoekt over zelfliefde en voelen dan kun je deze vinden in het boek wat ik heb geschreven: De kracht van Zelfliefde. Met de Selfin way wordt je begeleidt jouw weg naar binnen te nemen. We denken vaak dat we rust vinden in of door dingen buiten onszelf. Het tegendeel is vaak waar. Wanneer je in contact staan met jezelf en jouw gevoelens, voel je (weer) richting. Dan is er ruimte om te kiezen vanuit liefde en dan gaat jouw innerlijke zon schijnen en steek je vanzelf de mensen om je heen ook aan met jouw (zelf)liefde.

Pijn omarmen is noodzakelijk om (weer) liefde te voelen.

Liefde!